کـاش گـاهـے مـرد بـودمـ

مـے شد تنهـاییمـ را بـ ه خیابـان ببرمـ

سیگـارے روشـن کنمـ

و نگـران نگـاه هـاے مغرضـانـ ه مردمـ نبـاشمـ

کـاش گـاهــے مَـرد بودمـ

مــے شد شـادے امـ را بـ ه کـوچـ ه هـا بریزمـ

بـا صداے بلنـد از تـ ه دل بخندمـ

و هیچ مـاشینــے براے سـوار کردنمـ تـرمـز نکند

مـن از زن بودن در این سرزمـین گـاهی سخت گلـ ه میکنمـ

.....................................